تاثیر میدان شعوری فرادرمانی بر حافظه ی فضایی و رفتار اجتنابی غیرفعال در مدل اسکوپولامین بیماری آلزایمر در موش‌های نر ویستار

بیماری آلزایمر (AD)، از نگرانی‌های رو به افزایش در زمینه‌ی بهداشت عمومی است که میلیون‌ها نفر را در سراسر جهان تحت تاثیر قرار داده و سالانه میلیاردها دلار هزینه به بارمی آورد. ازین رو، یافتن استراتژی‌های درمانی موثر برای کنترل این بیماری، نیازی فوری محسوب می شود. محمدعلی طاهری در دهه ­ی ۱۹۸۰، میدان‌های جدیدی با ماهیت غیرمادی و غیرانرژیایی، به نام میدان‌های شعوری طاهری (TCFs)  معرفی کرده است. یکی از این میدان‌ها، میدان شعوری فرادرمانی  (FCF) است که به عنوان طب مکمل معرفی شده است و اثرات آن را می‌توان از طریق آزمایش ­های تکرار پذیر در آزمایشگاه بررسی نمود. ما در این مطالعه، تاثیر FCF را بر اختلال حافظه ­ی القاشده به وسیله­ ی اسکوپولامین در موش‌های نر ویستار بررسی کردیم. موش‌ها به چهار گروه (هر گروه شامل ۱۰ موش) تقسیم شدند. گروه‌های اسکوپولامین، یک ساعت قبل از آزمایش، یک تزریق از اسکوپولامین (SCP) (۵ میلی‌گرم در هر کیلوگرم) را از طریق حفره ­ی صفاقی دریافت کردند. موش‌های گروه FCF ، یک روز قبل از تزریق اسکوپولامین در معرض این تیمار قرار گرفتند. برای ارزیابی عملکرد حافظه در موش‌های القاشده به وسیله­ ی اسکوپولامین، آزمون‌های اجتنابی غیرفعال و ماز آبی موریس (MWM)  انجام شد. نتایج آزمون‌های اجتنابی غیرفعال و ماز آبی موریس نشان داد تزریق اسکوپولامین باعث کاهش عملکرد حافظه­ ی فضایی و شناختی شده است. این در حالی است که موش‌های تیمارشده باFCF ، زمان بیش­تری در منطقه ­ی هدف گذراندند و زمان تاخیر در ورود، به­ طور قابل توجهی بیش­تر از گروهی بود که SCP دریافت کرده بودند؛ بدون این­که در معرض FCF بوده باشند. علاوه بر این، موش‌ها سرعت کم­تری داشتند که ممکن است مربوط به کاهش استرس آن­ها، تحت FCF بوده باشد. میدان شعوری فرادرمانی، اختلالات شناختی القاشده به وسیله­ ی اسکوپولامین را به میزان قابل ملاحظه ­ای بهبود بخشیده بود. برای بررسی دقیق­تر نحوه ­ی تاثیرگذاری این میدان بر حافظه در سطح مولکولی، آزمایش­ های بیشتری لازم است.